Starred Up

ikkqgjfe4x8annnsen2v

Hapishane filmleri denildiğinde herkesin aklına ilk olarak A Prophet filmi gelir, hakkını verecek şekilde.Benim aklıma ise ilk olarak Celda 211 geliyor.Etrafta böyle kaliteli filmle varken bir gün karşımıza bu filmlerden daha iyi olduğunu idda eden bir film çıkıverir.Belki de izleyelim diye yapılan bir reklam amacında söylenmiştir bu sözler.Onlar kadar iyi olabilir mi bilemem ama keni içinde bile çok sağlam ve kaliteli bir film Starred Up.A Prophet hiç bir şeyi olmayan bir adamın hapishanede “bir şeye” dönüşmesini anlatırken, Celda kötü hapishane koşullarının altını çizmek için çarpıcı bir yol seçmişti kendine.Ve şimdi ise hapishane içinde yıllar sonra karşılan baba ve oğulun çatışmasını, kendilerini bulmalarını izliyoruz.

starred-up-poster-us

Eric Love,19 yaşında bir genç, baş edilemez davranışları ve şiddete meyili yüzünden ıslahevinden yetişkinlerin yer aldığı yüksek korunaklı bir hapishaneye transfer edilir.Tek kişilik hücresinde ise ilk yaptığı şey dış fırçası ve permatikten kendine bir bıçak yapıp saklamak olur.Bu davranışı bile onun çevresine karşı ne kadar tepkili ve de tetikte olduğunu gösteriyor.Bahçede gezerken birden yıllardır görmediği babasını karşısında bulur.Kader onları bir şekilde aynı hapishaneye düşürmüştür işte.Bunca zaman bir baba figürü olmadan yaşayan Eric için bu hem şaşkınlık yaratır hem de onu bir anda karşısında bulduğu için kızgınlık.Çocuk zaten yürüyen bomba, hani selam versen gelip iki tane çakacak cinsten, birden bire ona otorite uygulayan bir babanın varlığı ise hapishane sakinleri için tehlike arz edecek cinsten.

Baba-oğul çatışmalarını birçok filmde seyretmişizdir ama bunu her şeyi yakıp yıkarak çatışan bir baba-oğul ikilisiyle hapishane ortamında pek seyretmemiştik.Her sahnesine yüreğim ağzıma geldi, nitekim tekinsiz bir film ortamı içinde olduğumuz aşikar.Çocuğun yaptıkları veya çocuğa yapılanlar ,yapılacak olanlar derken film aldı başını gitti zaten, ne ara başladı ne ara bitti kestirmek mümkün değil.Bir de izlerken öyle normal diyaloglar beklememek gerek, sonuçta yıllardır içerde olan adamların muhabbeti pek de masum sayılmaz.Bolca küfür, argo havada uçuşuyor zaten.Bu film sadece Eric ve babası arasındaki çatışmayı değil, mahkumların nasıl ıslah edilip topluma kazandırıldığını da göstereye çalışıyor bir şekilde.Tabi bunda başarılı oluyorlar mı bilmem ama Eric gibi hiç bir yere sığamayan bu çocuğa bile aitlik  hissi kazandırarak onu “önemli” hissettirmeyi başaran bir sistemleri de var, arkadaşlık gibi.

starredUp_2671572b

Eric bir başına girdiği bu ortamda -babasını dışarda tutarsak- sırtını kollayacak arkadaşlıklar da ediniyor ve babası bir yerde onun küçükken bırakıp gittiği çocuk olmadığını anlıyor.Ona ihtiyacı olmadan hayatta kalabileceğinin altını çizerken, filmin sonunda öyle müthiş bir şekilde birbirlerini affediyorlar ki,bunca kavganın aslında birbirlerini kanatmak için yaşandığını düşünmeden edemiyoruz.Velhasıl çok sağlam bir hapishane filmi bu, bahsedildiği kadar var.Bu türe ilgi duyanlar varsa atlanılmayacak bir film, muhakkak seyredin derim.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s