Rectify

RECTIFY3_560

Geçen yaz izlediğim bir diziydi Rectify, 6 bölümlük ilk sezonuyla geldi geçti hayatımızdan.Dizi izleyeyim, ama çok uzun olmasın, beni sıkmasın diye yeltendiğim bir günde karşıma çıktı.Aslında daha önce fragmanlarını görmüştüm, aklımdaydı ama o güne kadar izlemek için bir girişimde bulunmamıştım.Ben beklerken bu arada ilk sezonu bitmiş ve bana arka arkaya seyredeceğim 6 bölüm bırakmıştı.Tür olarak dram, psikolojik gerilim diyebiliriz herhalde; nihayetinde aksiyonluk hiçbir şey yok.Bizlere 20 yıl önce yaşanmış bir aksiyonun  geç yaşanan sonuçlarını izlemek kaldı geriye. Açıkcası ikinci sezonu bittiği kısmı düşündükçe heyecanla bekliyorum hala.

Yaklaşık 20 yıl önce daha liseye giden karakterimiz kız arkadaşına tecavüz edip onu öldürmekle suçlanıyor ve sonu idamla bitecek tecrit edilmiş bir hapse mahkum ediliyor.Tam 19 yıl boyunca artık sıranın kendisine gelmesini beklediği bir anda günümüz teknolojisiyle yeni kanıtlar ortaya çıkıyor ve DNA sonuçlarına bağlı bir şekilde katilin o olmadığı söyleniyor.Dışarıda yaşadığından daha çok içeride tek bir hücrede sadece yan komşularının sesleriyle iletişim kurarak yaşayan bu adam, artık ölüp huzur bulmayı beklerken birden bire kendini dışarıda özgür buluyor.

dt.common.streams.StreamServer

Bu durum artık onsuz yaşamaya alışmış ailesi, onu yıllarca suçlu bilen ve adaletin yerine gelmesi için onun ölmesini bekleyen kasabalılar ve en önemlisi hayattan hiçbir beklentisi kalmamış kendisi için büyük bir etki yaratıyor.Onun dışarıya uyum sağlaması, tekrar ailesine kabul edilmesi veya ailenin yeni üyeleri tarafından kabul  edilememesi, asıl suçlunun kim olduğu derken dizi 6 bölüm boyunca su gibi akıp gidiyor.Konu olarak bilindik ve kimilerine göre sıkıcı bile gelebilir ancak bunu baş rolü oynayan adama söylemek gerek, zira mükemmel canlandırmış karakteri.

İçerdeyken babası ölüyor, annesi yeni biriyle evleniyor ve baba işini de bu adam ve oğlu yönetiyor.Küçük kardeşi artık bir adam sayılır, ve bunca yıl boyunca sadece tek başına olduğundan üvey kardeşinin eşine karşı bir ilgi duymaya başlıyor.Ve aslında hayattan ne istemesi gerektiğini bilmiyor, çünkü bu yaşına kadar hayat ve beklentiler diye bir şey yok onun için.Sadece küçük bir oda, beyaz duvarlar ve yalnızlık var.Dediğim gibi psikolojik yönü ağır basan bir dizi ve herkesi kendi peşinden koşturmayabilir ama beni kendine bağladı bir anda.

İnsan tepkileri, ön yargılar ve uyum üzerine çok güzel bir drama,merak edenlere duyurulur, inanın pişman olmayacaksınız.

Reklamlar

Bir Yanıt Bırakın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s