Shame

Çok merak ettiğim için izledim; önden giriş itirafı..Nesi merakımı cezp etti peki, tumblr’da sağda solda gezinen resimleri, kafamı çevirdiğim her yerde dönen Shame muhabbetleri derken, sırf geride kalmayayım diye indirdim ve seyrettim.Bugün biraz “niye izlediğimi bilmiyorum” başlıklı filmlerden olacak bu da; ama hazır el atmışken aradan çıksın diye yazıyorum.Ödüllü bir film, muhakkak konusunu bir yerlerden okumuşsunuzdur, hiç duyulmadıysa en basit özeti; “sex bağımlısı hali vakti yerinde bir adamın kardeşinin ona taşınmasıyla kendi içinde yaşadığı iniş ve çıkışlar, ve neden bu hale geldiğinin ip uçları” diyerek en kaba tasvirli halini sunayım.Aslında izlemeden önce de bu kadarını biliyordum ama en azından seyrettikten sonra insan bu tasvirin dışında da bir şeyler görmek istiyor, o kadar.

Tabi görebiliyor muyuz, bu izleyenin bakış açısına kalmış bir şey.Şahsen ben farklı bir ışıık göremedim.Oyunculuklara lafım yok, hatta baş rolde gördüğümüz Michael Fassbender, yakın zamanda defalarca seyrettiğim Jane Eyre’den sonra gönlüma taht kurmuş bir insan.Filmogrofisinde yer alan diğer filmler – özellikle X-Man- göz önüne alındığında bu filme de sırtını dayayarak büyük işler başaracağının sinyallerini veriyor.Karizmasını da hesaba katarsak, özellikle bu filmde de o çöküş ve çaresizlik duygusunu çok iyi yansıtabilmiş.Başta dışardan bakıldığında hiç bir sorunu yokmuş gibi duran; zengin, başarılı ve yakışıklı -tanıma bak- adamın, yüzleşemediği duyguları yüzünden çöküş içinde olduğunu seyretmek pek tatmin edici bir duygu sağlamıyor.

Kız kardeşinin de resme dahil olmasıyla ve bir takım olaylarda özellikle kızı kendinden uzak tutan hareketler içinde olması; çöküşün kaynağının kızda olduğunu açıkça resmediyor.Herkes bahsediyor o sahneden, ben de bahsetmezsem ayıp olur diyerek; kızın şarkı söylediği ve adamın ağladığı o merkezi sahne bütün filmin ağırlığını üstünde taşıyor gibi.Aslında gerisini göstermelerine de gerek yoktu, zira bütün duygu orada, adamın yüzünden akan göz yaşlarındaydı.Öyle aman aman beğendiğim bir film değil, ama yine de insanların farklı bir çerçeveden duygu karmaşasını gayet güzel yansıtabildiği için aldığı ödülleri yadırgamıyorum.Geçenlerde bir sinema dergisinde bu filme dair muhteşem bir yazı okudum; adamlar yaptılar mı yapıyorlar, tam bir analiz ile filmi benim gibi sıradanlara açıık tarif olarak sunmayı başarıyorlar..

Bense, sırf merakımdan dolayı izlediğimi ve pek de beğenmediğimi söyleyerek en sıradan yorumumla bu sonu gelmez yazıyı bitiriyorum artık..

Reklamlar

2 comments

  1. Film afişi baya ilgimi çekti 🙂 merak ediyorum bende de sende yarattıgı izlenimi yaratır mı yoksa senin tam aksine çok beyenirmiyim acaba bu filmi izleyip görmek lazım ^^ .

  2. @wasabi

    Bende posterini çok beğenmiştim, açıkçası izlememde ki en büyük etkenlerden biri de buydu -hehe gayet yüzeyelim-..Neyse, pek sarmadı işte beni, ama öyle yorumlar okudum ki millet baş tacı yapmış nerdeyse..Beklenti farkı diyelim, benimkileri pek karşılayamadı..

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s