Beginners..

Beginners, uzun zaman önce izlediğim ve yazmak istediğim ama hep ertelediğim bir film.Ödül aldıktan sonra bir ara yeltendim ama yine ellerim boş kaldı.Beni izlemeye iten asıl sebebi itiraf ediyorum; baş rol oyuncusu Ewan Mc. Seviyorum bu adamı, çok yüzeyel olacak ama kişiliğini bilemediğim için sevdiğim şeyin yüzü olduğunu söyleyebilirim.Yaptığı her filmi seyretmek gibi gayet ilkel bir güdü içinde buluyorum kendimi.Kardeşim indirmiş filmi, bende bilmeden kendi bilgisayarıma indirdim bütün gün uğraşarak.Sonra bir gece vakti, ha uydum ha uyuyacağım derken başladım seyretmeye, bir bakmışım film çoktan bitmiş.Aksiyon içinde geçmiyorki zamanın nasıl geçtiğğini anlamadım diyeyim; gayet sakin bir şekilde ilerliyor, sindire sindire gidiyor ama yine de insan gözünü ekrandan ayıramıyor.

Çok farklı bir anlatım biçimi var, bir ileri bir geri gidiyor ama anlattığı hikaye sade bir çizgide olduğu için bu anlatım biçimi insaın kafasını hiç karıştırmıyor.Ana karakterimiz; sessiz sakin, kendi içinde yaşayan birisi.Annesi kanserden öldükten sonra, babası bir gün alıyor bunu karşısına ve aslında erkeklerden daha fazla hoşlandığını söylüyor.Daha bunu sindiremeden babasının oğlu yaşında yeni sevgilisiyle tanışıyor.Bu durum kafa karıştırıcı olsa da; babasının hastalığı bütün gereksiz endişelerin önüne geçiyor bir süre sonra.Annesiyle sevgisiz geçen evlilikleri, babasının içine girdiği bu yeni çevre ve sevgilisi, önemsiz kalıyor onun hastalığı karşısında. Belki de bu hastalık süreciyle birlikte her şeyi çarçabuk kabulleniveryor.Film bir gerinden bir ileriden giderken; ilerleyen karelerde babasının ölümüyle bir kıza aşık oluşunu görüyoruz.

Bu da duygular üzerine kurulu filmlerden biri.Babasına olan sevgisi, onu kaybetme korkusunun ağırlığı ve sonunda onu kaybetmiş olmanın acı boşluğu.Bunu kabullenmenin arifesinde daha farkında dahi olmadan aşık olması.Her şeye rağmen babasıyla olan ilişkisi çok güzeldi; her anında onun yanında olması, onun için her şeyi yapabilecek olması ve de yapması.Onun gibi bir kişiliğim olsun isterdim; gereksiz yargılardan arınmış, olanı “olduğu gibi” kabul edebilen; sakin ve basit.Aşkı da basitti adamın, sadece sevdi o kadar.Şöyle uzaktan bakıldığında sert çizgileri içinde güzelce barındırabilecekken, bunun yerine sakinlikle istediğini anlatma peşinde olna, izleyeni sarıp sarmalayan bir film.

Herkesi sevdim filmde; babayı, sevgiliyi, arkadaşları,köpeği, sevgiliyi ve ana karakteri; çünkü hepsi yaşayıp nefes alan insanlar; ekranda rol kesenler değil.O kadar gerçek hissettiriyor izlerken.Seyretmediyseniz, gün gelir denk düştüğünüzde mutlaka aklınızın bir ucunda bulunsun; harika bir yapım.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s