The Kids are All Right…

Beğendiğim için değil, sadece aday gösterilen filmler arasında yer aldığı için bahsetmek istiyorum.Uzun zaman oldu izleyeli, hatta çok merak ederek seyretmiştim ama güzel bir konunun heba edilmiş hali gibi geldi bana, bir türlü yazmak gelmemişti içimden.Neden aday gösterildiğini bile hala anlamış değilim, ama işte zaman gelir aday gösterilmeyi bırak ödül bile alır böyle sevmediğim filmler, bakalım bunda durum ne olacak.Yıllardır birlikte olan lezbiyen çiftimizin sperm bankası kullanılarak sahip oldukları bir kız bir de erkek çocukları vardır.Kızımız on sekizi doldurunca babasının kimliğini öğrenmek için başvuru yaparsa ne olur sorusunun cevabı filmin ana konusunu oluşturuyor.

Aslında oldukça marjinal ve kendini seyrettirecek bir konu; nitekim bende buna aldanarak seyretmeye başladım.Genel olarak tempolu bir seyre ve bilinmeyen bir konunun getirdiği o heyecan duygusuna sahip olsa da, bunu pek verimli kullanabildiğini söyleyemeyeceğim.Aile, baba ortaya çıkmadan önce kendi içlerinde gayet uyumlu, mutlu bir yaşam sürerken babanın varlığıyla çocukların olaya yaklaşımı bir yana annelerden tekinin dağılan “ilgisiyle” bende hayal kırıklığı yarattı.Ne yani, bunca yıl sen “ben kadınlardan hoşlanıyorum” diye ortada dolan, hatta iki çocuk sahibi ol, sonrasında dalga geçer gibi babanın varlığı, bu mutlu tabloya kocaman bir çizik atsın.Film, güzel bir konuya sahipken gidişat bu olmamalıydı.Sanki çocukların babayla tanışıp onunla vakit geçirme, belki alışma ve kabullenme öyküsü bir anda, aile içi bir sadakatsizliğe dönüştü..

Ve bu kadar sinir bozuzu olay olurken birde izleyenle kafa bulur gibi iki küslükten sonra, sanki hiç bir şey olmamış gibi barışma olgunluğunu gösterdiklerinde bende sinir katsayısı aldı başını gitti.Büyük umutlarla başlayıp sonradan umduğunu bulamayan çocuk gibi kandırılmış hissediyorum kendimi.Belki de sırf bu yüzden en olumsuz ifadelerle saldırmak istiyorum filme.Aday gösterilmeseydi, sıradanlıktan öteye geçememiş bir film derdim ama şimdi adaylığı bile eleştirilmek için fırsat yaratıyor izleyene.Güzel fikir, ortalama gidişat, tatmin olmanın yanından bile geçmeyen izleyen;olayın özeti benim açımdan budur.

Reklamlar

2 thoughts on “The Kids are All Right…

  1. aynen sana katılıyorum. ben de özellikle çocukların tavırlarını, bakışları, uyum sağlayışlarını görmek için başladım. baştan beklediğim gibi ilerledi , ama sonra bir aldatma mevzusuna döndü. filmin sonunu gördüğümde “ee şimdi ne oldu?”dedim içimden. filmin ismine bile aykırıydı bu senaryo 🙂 ne biliyim tadı tuzu yoktu yaa. aday gösterildiğini de şimdi öğrendim bu arada. tepkimi hayal edin artık. bir ton müthiş film varken bu ! valla ben bunları bazen anlayamıyorum. ne yapalım?
    not:zamanınız bolsa izleyin, yoksa bakmayın bence.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s