Einaym Pkuhot ~ Eyes Wide Open

Bu filmi izlemek istiyordum ama Türkçe alt yazısı olduğunu bile bilmiyordum, bana İngilizce alt yazıda yeter diyerek bakınırken birden karşıma çıkıverdi bu haliyle.Çok sevindim tabi, hiç vakit kaybetmeden resmen filmin üstüne atlayarak izlemeye başladım.Sadece bir kere konusunu okumuştum, o da kısa ve benim açımdan oldukça karışık bir konu özetti, şimdi düşünüyorum da aslında bu filmi nasıl anlatacağımı da tam olarak bilemiyorum.Aslında ifade etmede hiçbir zorluğu yok; kendi toplulukları için kurallara sıkıca bağlı bir şekilde yaşayan Harun ile onun kasap dükkanında çırak olarak işe başlayan okulundan kovulmuş Ezri arasındaki ilişki..

Bu da çok basit bir anlatım oldu tabi; ortam Yahudiliğin sıkı sıkıya bağlı kalındığı Kudüs, sert kurallarla çevrili bir yaşam tarzı.Harun, evli ve dört çocuk babası, bir gün çok sevdiği babası ölünce arkasında bir kasap dükkanı bırakıyor.Harun kolları sıvıyor ve dükkanı yeniden açıp çalışmaya başlıyor.Yağmurlu bir günde bir üniversite öğrencisi olan Ezri telefonunu kullanmak için dükkanına geliyor; sonradan Harun’dan iş istiyor.Başta sıcak yaklaşmasa da, Ezri’nin gidecek bir yeri olmadığı da görünce onu işe alıp, dükkanın üst katındaki odayı da ona veriyor.

Sonradan öğreneceğimiz üzere – izlemek isteyenler okumasınlar- Ezri eşcinsel olduğu için okulundan kovulmuş, sevgilisi tarafından terk edilmiş biri.Harun’da dışardan bakıldığında güzel bir yaşamı varmış gibi görünmesine rağmen adamın yüzünden mutsuzluk akıyor resmen; sanki öylesine yaşıyor.Ezri’nin bu durumunu öğrenince diğerlerinin isteği üzerine onu işten kovmuyor; hatta Ezri buna yaklaşınca belki de ilgi hoşuna gidiyor –bilemem- cevap vermiyor ama itmiyor da.Sonrasında olanları anlatmaya gerek yok zaten.Ama filmin atmosferi gereği mutluluk hayalleri kurmaları biraz güç tabi.

Son sahnelerde Harun’un dediği bir cümle sanki bütün filmi özetler; hatta bütün filme mana katar gibiydi; “o gelmeden önce ben ölüydüm, şimdi o var ve ben yaşıyorum”..Filmde o kadar az diyalog var ki, insan böyle bir itiraf duyunca sadece durup buna sarılabiliyor.Bunlar yüz yüze baktıklarında konuşmuyorlar; sadece bakışıp izleyenleri saf dışı bırakıyorlar sanki; kelimelere gerek yok, biz bizi anlıyoruz, bizi mahremimizde bırakın der gibi..Güzel filmdi, izlemek isteyenler buradan yararlanabilir.Bir de bizimkilerin sakalsız hallerinin fotolarını verelim yazımız tam olsun.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s