Hayat güzelmiş…

Bugünlerde nedendir bilinmez çok gülüyorum, sanki biri üstümden gereksiz dert yığınlarını almış gibi, hiç bir şeyi dert etmeden geçiyor günlerim, veya ben öyle olmasını istiyorum da diyebiliriz.Tam da bu zamanlarda Sermin’den aldığım mimle bir heves bende bir şeyler karalamaya başlıyorum.Aslında şimdiye kadar yaşadığımı hissettiren şeyler nelerdir hiç düşünmedim; zor bir yazı olacak gibi.Zaten benden zorlasan 10 tane çıkmaz herhalde; bakalım kaç tane varmış..

Ailecek bir arada oturduğumuz akşamlarda, öyle sudan sebeplerden gülüp durmamız çok mutlu ediyor beni.Veya aslınnda, benim her cümleye maydonuz olup, etrafı birbirine katmam zevk veriyor bana galiba; olmadık şeyler söyleyip gülmek, hep birlikte mutlu olduğun o anları hissetmek işte.

Kardeşim, kuzenlerimle bir araya gelip, heyecanla beklediğimiz dizileri, filmleri izlemek ve her seferinde yorum yapan “ben” olduğum için dayak tehditi altında yaşamam; zevk veriyor insana ne yapayım..Birde kardeşime ukalalık yapıp, onun cehaletini yüzüne vurmaya bayılıyorum; zira aynı şeyi sıklıkla bana yapıyor..

Sabahları işe giderken, böyle alacakaranlık havalarında, sokaklar bomboş, her an bir yerlerden köpekler üstüme üstüme gelerek bana saldıracakmış gibi hissederken ve de sıklıkla arkamı kontrol ederken, kulaklığımı taktığım anda hiç bir korkumun kalmaması yaşadığımı hissettiriyor azizim.

Çok beğendiğim, böyle içim içime sığmayacak bir kitap, manga, dizi veya animeye denk geldiğimde yaşadığım o tatlı ve ızdırap verici heyecan; bazen tek düze giden hayatı renkli hale getirebiliyor, o zamanlara bayılıyorum işte.Dizi başlarken midemin heyecandan kasılması, görmek istemediğim yerlerde acı çekmem veya çok beğendiğim sahneleri dönüp dönüp izlemek istemem; güzel şeyler işte bunlar..

Bir pazar günü mutfağa girip içimden gelen bütün yemekleri yapıp, sofrayı bir güzel kurup sonra anne-babamı, kardeşlerimi, kardeşlerimin arkadaşlarını, kuzenlerimi, mahalledeki çoluk çocuğu o sofra başına toplamak ve o kadar emek harcanan yemeğin iki dakikada bittiğini görmek güzel bir duygu veriyor insana..( bir de sonrasında sofra toplamaya yardım etseler, hayat o zaman kusursuz olur..)

Arkadaşlarımla konuşmadan aynı dili “konuşmak”..Ne bileyim, otobüste yan yana otururken içeri giren biri hakkında sadece bakışarak aynı düşüncelerde olmak, dile dökülmeden söylenenleri bilmek, aynı tepkileri vermek.Aynı üniversiteden mezun olduğun en iyi arkadaşının, gecenin bir körü senin yan servisinde çalıştığını bilmek, liseden beri arkadaşın olan kişiyle sabahları yan yana koltuklarda oturarak işe gitmek..

Hayat aslında çok güzel, ne yazık ki yeteri kadar şükredemiyoruz..Bu mim ne güzel şeymiş öyle, akşam akşam yazarken bile mutlu oldum valla.Benden kime gitsin, sağa bakıyorum sola bakıyorum herkes zaten yazmış, o zaman bende kardeşime göndereyim, belki ölü bloguna azcık can gelir.

Reklamlar

4 thoughts on “Hayat güzelmiş…

  1. @ öyküzen

    Allah hepimizin şükrünü daim eylesin ve bir de elimizdekilerin kıymetini her daim bilmeyi nasip etsin.Arada sırada unutup isyan ediyorum sonra da utanıyorum..

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s