Spartacus; sonunda başlıyor…

Sıcağı sıcağına bu yazıyı yazmazsam bir daha asla yazamam herhalde.Şu an tüylerim diken diken oldu, ağzım beş karış açık, sanki damarlarımda “isyan” kanları akıyor.Bu diziyi nasıl sevdiğimi anlatamam şu an; bir hevesle başladım ama sezon finaline kadar nasıl izledim, bu bölümde nasıl inanılmaz duygular yaşadım anlatamam..Dizinin başına artık uyarı ibareleri koyuyorlar; cinsellik ve şiddet, sevmiyorsan uzak dur falan filan gibisinden..Bunu son 3 bölümdür yapıyorlar, sanki ne bileyim sonlara doğru göreceklerinize hazırlıklı olun der gibi..

Bir şeylerin yaklaştığı, yavaş yavaş uyanış seslerinin duyulmaya başlandığı hissediliyordu zaten; her bölüm bir adım daha acı verildi izleyene; ve tabi bir o kadar da kan..Bu diziyi izlerken ekranın kaç defa kanla bulandığını sayamam bile, arada sızıntı şeklinde ortaya çıkan deliklerden izliyoruz diziyi.Ama bu kadar insanı gaza getiren, ve son bölümde dizinin başında arenadaki ölüm kalım savaşını tezahüratlar eşliğinde izleyip mutlu olan o kalabalığı ne kadar kınadıysam son bölüm itibariyle onlarla aynı köşede buldum kendimi; bu değişimimde emeği geçen herkesi tebrik ediyorum bu açıdan..

Spartaküs, elinde kılıcı sahibinin evini kan gölüne çevirirken resmen içimden çığlık attım ya; öldür hepsini diyerek gözüm döndü bir anda.Bunu söylediğim için utanmıyorum, zira bu dizi işte adamı aynen böyle ters köşeye yatırıyor; bir anda herkesin kafasına dank eden özgürlük düşünceleri içinde onları ellerinde kılıçları Roma sokaklarına dağılmış bir şekilde görmenin çoşkunluğunu sunuyor.Dizi evet, bol cinsellikle bezeli, pek de umut vaad etmeyen bir çizgide başlamış olabilir ama dizinin mana kazandığı sahneler arasında bunun sadece bir “başlangıç” olduğunu gösteren en etkili sahnesi; Varro’nun o ince, narin karısının Yargıçın oğlunu elinde bıçağıyla delik deşik ettiği sahne olsa gerek..

Bu dizi sezon finaliyle öyle bir yere geldi ki gözümde, nasıl ifade edeceğimi bilemiyorum artık.Ve bunun daha yolun başı olduğunu bilmek, yeni sezonu beklemek insanı delirtebiliyor.Efendinin evi, kendi küllerinden doğup şaha kalktığını düşündüğü gecede, onu yaratan ve bu uğurda canından olmuş gladyatörleri tarafından yerle bir edildi.Son sahneler hala zihnimde canlanıp duruyor; ve bu diziyi basit bir Rome dizisi kıvamından daha yükseklere çıkarıyor..Ben daha çok konuşurum bunun hakkında; zira hak ediyor mübarek..Helal olsun diziyi yapanlara.

Reklamlar

Bir Yanıt Bırakın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s